Magnetna rezonanca srca u savremenim istraživanjima

Magnetna rezonanca srca predstavlja važan dijagnostički alat koji omogućava detaljan uvid u strukturu i funkciju srčanog mišića. Njena uloga nije ograničena samo na dijagnostiku, već se sve češće koristi i za praćenje efekata terapije i razumevanje promena koje nastaju u srcu tokom vremena.

U jednom savremenom kliničkom istraživanju sprovedenom u Barseloni, u okviru bolnice Hospital Clínic i istraživačke grupe IDIBAPS, magnetna rezonanca je korišćena kako bi se pratilo ponašanje ožiljnog tkiva nakon lečenja poremećaja srčanog ritma. Istraživanje je vodio kardiolog i specijalista za aritmije, uz saradnju stručnjaka iz oblasti aritmologije i kardiološkog snimanja.

Šta je ventrikularna tahikardija?

Ventrikularna tahikardija predstavlja poremećaj srčanog ritma kod kojeg komore srca rade ubrzano i nepravilno. Takav ritam otežava efikasno pumpanje krvi i može dovesti do ozbiljnih posledica.

• osećaj ubrzanog i nepravilnog rada srca
• vrtoglavica i slabost
• otežano disanje
• gubitak svesti

Najčešće se javlja kod osoba koje imaju oštećenje srčanog mišića, naročito nakon infarkta. Ožiljno tkivo koje nastaje može stvoriti nepravilne električne puteve koji pokreću aritmiju.

Uloga magnetne rezonance pre i nakon ablacije

Radiofrekventna ablacija predstavlja jedan od osnovnih načina lečenja ventrikularne tahikardije. Tokom ovog postupka ciljano se uklanjaju ili menjaju delovi tkiva odgovorni za nastanak aritmije.

U pomenutom istraživanju analiziran je 51 pacijent koji su prvi put bili podvrgnuti ovom zahvatu. Magnetna rezonanca je rađena u tri ključna trenutka:

• pre ablacije - radi procene početnog stanja srčanog tkiva
• 3 do 6 meseci nakon zahvata - radi ranih promena
• 18 do 24 meseca nakon zahvata - radi dugoročnih efekata

Ovakav pristup omogućio je praćenje razvoja ožiljnog tkiva i povezivanje tih promena sa ponovnom pojavom aritmije.

Kako se ožiljno tkivo menja nakon terapije?

Rezultati su pokazali da ablacija dovodi do takozvane homogenizacije ožiljka, odnosno stabilnijeg rasporeda ožiljnog tkiva.

Uočene su sledeće promene:

• povećanje najgušćih delova ožiljnog tkiva kao direktan efekat zahvata
• postepeno smanjenje prelazne zone koja je sklonija nastanku aritmija
• izraženo smanjenje provodnih kanala kroz koje se šire nepravilni električni impulsi

Ove promene su se zadržavale tokom dužeg vremenskog perioda i ukazuju na stabilizaciju električne aktivnosti srca.

Značaj ranog kontrolnog snimanja

Poseban značaj ima snimanje obavljeno nekoliko meseci nakon ablacije. U tom periodu moguće je proceniti rizik od ponovne pojave aritmije.

Pokazano je da prisustvo dva ili više provodnih kanala u ovom ranom periodu ukazuje na veći rizik od ponovne pojave ventrikularne tahikardije. Sa druge strane, njihovo značajno smanjenje povezano je sa povoljnijim tokom oporavka.

Na osnovu ovih nalaza omogućava se preciznije planiranje daljeg lečenja i praćenja.

Dodatne promene u srčanom mišiću

Tokom dugoročnog praćenja uočeno je i smanjenje zapremine leve komore srca. Ova promena ukazuje na povoljan proces preoblikovanja srčanog mišića.

Važno je da je ovaj efekat zabeležen i kod pacijenata kod kojih se aritmija delimično ponovo javila, što ukazuje na širi terapijski značaj samog zahvata.

Značaj magnetne rezonance u kliničkoj praksi

Magnetna rezonanca srca se sve više koristi kao alat koji pomaže u donošenju terapijskih odluka i praćenju pacijenata sa aritmijama.

Omogućava:

• detaljnu procenu ožiljnog tkiva i njegovih promena
• procenu efekta sprovedene ablacije
• rano prepoznavanje rizika od ponovne pojave aritmije
• individualno prilagođavanje daljeg lečenja